Twórczość

Julian Tuwim jest znanym autorem tekstów kabaretowych, rewiowych i librecista. Zajmował się  również tłumaczeniem literatury rosyjskiej (Aleksander Puszkin „Jeździec miedziany” i W. Majakowski „Obłok. w spodniach” oraz pisaniem wierszy dla dzieci. Największy rozgłos zyskały utwory Lokomotywa, Ptasie radio, Pan Hilary, Słoń Trąbalski, Bambo.

Julian Tuwim lubił bawić się językiem, tworząc tzw. język pozarozumowy, gdzie zasadą odbioru danego utwory były skojarzenia czytelnika. Jego poezja wymaga dużego zaangażowania ze strony odbiorcy, ze względu na skomplikowaną grę słów. Tuwim potrafił stworzyć utwór pełen humoru, o dużo ilości znaczeń, gdzie z łatwością można wyczuć rytm. Doskonałym przykładem dźwięczności  polskiego języka jest utwór Lokomotywa, nazywany wierszem-onomatopeją.

 Najważniejsze dzieła:

- Czyhanie na Boga (1918)

- Wierszy tom czwarty (1923)

- A to pan zna? (1925)

- Strofy o późnym lecie

- Rzecz czarnoleska (1929)

- Jarmark rymów (1934)

- Treść gorejąca (1936)

- Bal w Operze (1936)

- Kwiaty polskie (1940-19469)

- Piórem i piórkiem (1951)

- Cicer cum Caule (1949-1953).