Czesław Miłosz był na początku zwolennikiem do nowej władzy ze względu na swoje lewicowe poglądy. Na początku lat '50 zrozumiał, iż stalinowski komunizm charakteryzuje terror i represje. Postanowił zamieszkać Stanach Zjednoczonych, gdzie podjął prace jako literatury słowiańskiej. Prowadził zajęcie na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley oraz na Harvardzie. Przebywając na emigracji pisał poezję, przede wszystkim wiersze polityczne. Jego twórczość uznano za zdradę narodu, a do 1981 roku wszystkie jego publikacje objęto cenzurą.
W 1978 roku poeta został odznaczony prestiżową Międzynarodową Nagrodę Literacką Neustadt, która określana jest mianem "Małym Noblem". W 1980 roku otrzymał najcenniejsze wyróżnienie - literacką nagrodę Nobla za całokształt twórczości. Wkrótce powrócił do kraju, a jego dzieła ponownie były drukowane, ale w wersji ocenzurowanej.
Od 1990 roku Czesław Miłosz należy do PAU (Polskiej Akademii Umiejętności), była także w Stowarzyszeniu Pisarzy Polskich. Artysta zajmował się również tłumaczenie anglojęzycznych dzieł literatury. Przełożył na język polski m.in. W. Szekspira, J. Miltona, poezji Yeatsa. Tłumaczył też Biblię: Księgę Psalmów, Księga Hioba, Apokalipsa świętego Jana.
W 1993 roku Miłosz osiedlił się w Krakowie, gdzie również tworzył. Rok później wyróżniono go Orderem Orła Białego. Zmarł tego samego roku, 14 sierpnia. Spoczywa w Krypcie Zasłużonych na Skałce.
