Twórczość

Pierwsze wiersze Wisławy Szymborskiej ukazały się w krakowskim "Dzienniku Polskim". Później poetka publikowała w "Walce" i "Pokoleniu". W 1948 roku pracowała jak sekretarz w dwutygodniku oświatowym "Świetlica Krakowska", gdzie wykonywała ilustracje do książek.

Pierwszy tomik wierszy gotowy był już w 1949 roku (różne źródła podają, że nosił tytuł „Wiersze” lub „Szycie sztandarów”) , ale nie spełnił on wymagań socjalistycznych, dlatego nie został wydrukowany. Debiut miał zatem miejsce w 1952 roku. W tomiku „Dlatego żyjemy” znalazł się utwory: "Młodzieży budującej Nową Hutę" czy "Lenin". Wkrótce poetka została przyjęta do Związku Literatów Polskich. Od 1957 roku Szymborska współpracowała z paryską "Kulturą" i Jerzym Giedroyciem.

Nazwisko Szymborskiej znalazło się także na liście artystów (sfałszowanej przez władze) potępiających Radio Wolna Europa za nagłośnienie Listu 34. Czynnie uczestniczyła w akcji protestacyjnej w 1975 roku (list 59).

Do 1981 roku należała do redakcji "Życia Literackiego". W piśmie tym zajmowała się rubryką "Lektury nadobowiązkowe". Pracowała również dla krakowskiego miesięcznika "Pismo". Wisława Szymborska należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich oraz jest członkinią Loży Limeryków.